نخبگان ایران زمین


+ شکار پهباد جاسوسی آمریکا توسط ایران

خبر شکار پرنده هدایت پذیر از دور (پهپاد) و اینکه این پرنده فوق مدرن و پر رمز و راز امریکایی با چه شیوه‌ای در دام ایران افتاده موضوع روز تحلیل و بررسی تحلیلگران جهان می باشد. اما شاید آنچه که شکار این پهپاد را به این میزان از اهمیت رسانده است ویژگی‌های منحصر به فرد تکنولوژیکی بکار رفته در این هواپیمای بدون سرنشین می باشد.

 پهپاد شکار شده با اهداف جاسوسی است  که سال 2009 خبر تولید آن منتشر شد و تنها دو سال پس از تحویل به نخستین یگان عملیاتی ارتش امریکا به گونه‌ای بی سر و صدا در فرودگاه قندهار فرود آمد. به‌دنبال این حضور و با انتشار نخستین تصاویر این پرنده در فرودگاه قندهار و از آن‌جاکه تا آن زمان حتی اسم هواپیما در هاله‌ای از ابهام قرار داشت، آن را به جانور قندهار مشهور کرد.

رادارگریزی را باید مهمترین مشخصه جانور قندهار دانست. این ویژگی است که نسل جدید جنگنده‌های امریکا نیز از آن بهره‌مند هستند، پهپاد شکار شده توسط پدافند هوایی ایران به نحوی طراحی شده است که به دلیل امکان پرواز در ارتفاع بیش از 15 هزار متر از امواج ارسالی بسیاری از رادارها در امان می‌ماند و در برخورد با امواج رادارهای پیشرفته‌تر، به دلیل ویژگی‌های خاصی که طراحی شکل بدنه، ترکیب شیمیایی رنگ و آلیاژ به کار رفته در بدنه هواپیما وجود دارد، این امواج قوی را جذب کرده و امکان بازگشت آنها به مرکز تشخیص رادار را نمی‌دهد.

فرمول شیمیایی ساخت رنگ رادارگریز و همچنین مواد رادارگریز به کار رفته در بدنه هواپیما جزء تکنولوژی‌های اختصاصی و بکلی سری نظامی امریکا است که تا کنون در اختیار هیچ کشوری نبوده است.

نکته مهم درباره RQ170 سیستم هوشمند اعلام خطر و در اختیار داشتن برنامه‌های مختلف در صورت قطع ارتباط ماهواره‌ای با مرکز هدایت از راه دور است. این پهپاد جاسوسی در صورت بروز خطر ابتدا تلاش می‌کند تا با استفاده از سیستم ناوبری خودکار به مرکز کنترل بازگردد و در صورت تشخیص عدم امکان بازگشت به مرکز کنترل، سیستم خود انفجاری در این هواپیمای جاسوسی منجر خواهد شد تا این پهپاد بلافاصله منفجر و متلاشی شود.

فن آوری بکار رفته در ناوبری از راه دور این هواپیمای بدون سرنشین مشابه با جنگده‌های F22 و F35 از طریق ماهواره و کنترل از راه دور صورت می‌گیرد و به کنترل کننده این امکان را می‌دهد که پرنده را از پایگاهی دور حتی در کشور امریکا هدایت کند.

قابلیت موتور این هواپیما که از نوع موتور جت بوده و تکونولوژی آن یکی از تکونولوژی‌های سری نظامی امریکا به شمار می‌رود، به نحوی است که با وجود وزن بسیار سبک و میزان پایین مصرف سوخت، قادر است با هر بار سوختگیری این پهپاد سه تنی را تا 1500 کیلومتر پرواز پشتیبانی کند.

اما متخصصین کشورمان چگونه توانستند این پهپاد ارزشمند را شکار کند؟!

سیستم هدایت براساس جی.پی.اس، نقطه ضعف این هواپیماست. با ارسال نویزهای قوی و مسدود کردن ارتباط ماهواره‌ای پهپاد با اپراتور، هواپیما مجبور به استفاده از هدایت خودکار (اتوپایلوت) شد و شرایط برای فریب آن مهیا گشت. سپس، کارشناسان ایرانی توانستند سیستم نقشه‌خوانی داخلی این هواپیما را طوری تغییر دهند که کامپیوتر داخلی پهپاد تصور کند آشیانه‌اش، پایگاهی در ایران با همان ارتفاع آشیانه اصلی است.

نویسنده : مهدی غلامی ; ساعت ٩:٤٧ ‎ق.ظ ; دوشنبه ٢۸ آذر ۱۳٩٠
comment نظرات () لینک