نخبگان ایران زمین


+ داستان اختراعات

1- کوکاکولا

در سال 1863، داروسازی اهل جزیره کُرس به نام آنجلو ماریانی نوشیدنی جدیدی ساخت که از شراب و کوکا(گیاهی که از آن کوکائین به دست می‌آید) درست شده بود. این نوشیدنی طعم تندی داشت. ون ماریانی به زودی توجه جهانیان را به خود جلب کرد. ماریانی این نوشیدنی سرشار از کوکائین را با وصف داروی نیروبخش و مقوی فروخت و تبلیغاتی از قول پزشکان و اشخاص سرشناس بازگو کرد که توانایی نوشیدنی اختراعی‌اش را در فع خستگی، دفع اندوه و افسردگی و حتی تقویت نیروی جنسی انسان اثبات می‌کرد.
صدها نفر به سرعت سعی کردند از او تقلید کردند. یک کارآفرین که قصد داشت از فرمول موفق ماریانی تقلید و نسخه برداری کند، داروسازی آتلانتایی به نام جان پمبرتون بود. او معجون کوکائین مشابهی درست کرد و با دانه‌های کولا، آن را طعم دار کرد و کولا شراب فرانسوی نامید. علاوه بر ادعاهای دیگر، او این نوشیدنی را راه مداوای معتادان مورفین معرفی کرد که خود نیز یکی از آنها بود. در آگهی هایش چنین ادعا کرد: «برای تمام کسانی که آن را مصرف می‌کنند، شادی زندگی بخش به ارمغان می‌آورد.»
موفقیت پمبرتون با معرفی کولاشراب فرانسوی به سرعت با قانون منغ نوشابه‌های الکلی از بین رفت. در سال 1885، مجلس آتلانتا رای داد کسی مشروب نفروشد و ننوشد و به همین دلیل نوشیدنی پمبرتون که اساس الکلی داشت، ممنوع و غیرقانونی شد. او این بار اجزای تشکیل دهنده نوشابه را تغییر داد و الکل را از آن حذف کرد و به جای آن شیرین‌کننده افزود و آن را به نام نوشیدنی غیرالکلی به داروخانه‌ها فروخت! نوشیدنی حاصل از برگهای کوکا و دانه‌های کولا، کوکا کولا نامیده شد.
او در اولین آگهی کوکا کولا نوشت: نوشیدنی سودا غیر الکلی، جدید و حاوی ویژگی‌های شگفت‌انگیر کوکائین و دانه‌های مشهور کولا...»
اگرچه نام کوکائین بیش از صدسال قبل از کوکاکولا خارج شده، اما فرمول مخفیانه هنوز از برگهای کوکائین استفاده می‌کند اما آن را طوری می‌پروراند که خواص دارویی و مخدرش از بین برود. 

2- سیم خاردار

در اواسط قرن نوزدهم پیشتازان و مهاجران در جستجوی رویای آمریکایی، به سوی غرب تاختند. آنها که جلب زمین‌های ارزان و حاصلخیز غرب شده بودند، با مشکل مهمی مواجد شدند؛ از مزارع و محصولاتشان چگونه مراقبت کنند؛ در حالی که دامها آزادانه همه‌جا می‌چریدند و زمین‌ها را لگدکوب می‌کردند. چوب به اندازه کافی برای ساخت حصار نبود. کشاورزان سعی می‌کردند از سیم استفاده کننده اما رمه خرابشان می‌کرد و از رویشان می‌گذشت. مخترعان سعی کردند می‌خهای نوک تیزی به این سیم اضافه کنند اما راه حلی به ذهنشان نرسید.

در سال 1874 کشاورزی اهل دیکالب به نام جیمز گلایدن با استفاده از تکه‌های کوتاه سیم را به خارهای نوک تیز تبدیل کرد. او آنها را به دور سیمی صاف پیچاند و سپس سسیم صاف را به دور سیم دیگری تاباند تا خارها ثابت بماند. گاوها از این سیم متنفر بودند و سرخپوستان آن را طناب شیطان می‌نامیدند و..در عرض بیست سال سیم خاردار به طوری موثر به دور فضاهای باز و دشت‌های وسیع غرب حصاری کشید...امروزه تخمین می‌زنند بیش از دو هزار نوع سیم خاردار وجود داشته باشد.

برگرفته از کتاب بزرگترین ناگفته های شگفت انگیز علمی انتشارات ققنوس به نقل از خبر آنلاین

نویسنده : مهدی غلامی ; ساعت ۱:۳٥ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱٧ اسفند ۱۳٩٠
comment نظرات () لینک