نخبگان ایران زمین


+ اندکی تامل!!

سر تا پایم را خلاصه کنند می شوم

"مشتی خاک" که ممکن بود "خشتی" باشد در دیوار یک خانه یا

"سنگی" در دامان یک کوه یا

قدری "سنگ ریزه" در انتهای یک اقیانوس

شاید "خاکی" از گلدان‌ یا

حتی "غباری" بر پنجره اما مرا از این میان برگزیدند :

برای" نهایت"

برای" شرافت"

برای" انسانیت"

و پروردگارم بزرگوارانه اجازه ام داد برای :

" نفس کشیدن " " دیدن " " شنیدن " " فهمیدن "

و ارزنده ام کرد بابت نفسی که در من دمید

من مشتی از خاکم که خدایم اجازه ام داده: به" انتخاب " به" تغییر " به" شوریدن " به" محبت "

وای بر من اگر قدر ندانم…

دکتر امیرناصر کاتوزیان

نویسنده : مهدی غلامی ; ساعت ٧:٥٧ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٢۸ اردیبهشت ۱۳٩٤
تگ ها:
comment نظرات () لینک